Jeszcze niedawno zupełnie nie znałem smaku soczewicy, jednak kilka lat temu miałem okazję spróbować zupy z tej rośliny i bardzo ją polubiłem. Daje dużo energii i świetnie rozgrzewa. A przygotowanie zupy jest proste i trwa dość krótko.
Przy okazji warto wspomnieć, że mojego imiennika – Jakuba i soczewicę łączy już starotestamentowa Księga Rodzaju. Otóż Jakub był młodszym bratem bliźniakiem Ezawa. Z racji tego, że Ezaw był synem pierworodnym, był faworyzowany przez ojca – Izaaka, a także przysługiwało mu bezwarunkowe prawo do podwójnej części ojcowizny. Jednak sprytny Jakub odkupił od brata przywilej pierworództwa w zamian za chleb i właśnie miskę gotowanej soczewicy.

Składniki:
- szklanka soczewicy (ja użyłem pół szklanki czerwonej i pół zielonej)
- 5 marchewek
- cebula
- biała część pora
- pół selera
- korzeń pietruszki
- pół szklanki pulpy pomidorowej (ewentualnie może być koncentrat lub uduszone świeże pomidory)
- ząbek czosnku
- ziele angielskie
- liść laurowy
- 2l wody
- oliwa
- pół łyżeczki słodkiej papryki
- pół łyżeczki chili
- sól
- pieprz

Przygotowanie:
Kilka godzin przed przygotowaniem zupy należy soczewicę zalać wodą i odstawić.
Cebulę i czosnek siekamy (niezbyt drobno) i w garnku podsmażamy chwilę na oliwie.
W czasie gdy cebula się szkli, myjemy i obieramy 2 lub 3 marchewki, selera, pora i pietruszkę i wszystko wrzucamy do garnka. Dokładamy ziele angielskie i liść laurowy. Całość zalewamy wodą, solimy i gotujemy około 30 minut.
Po tym czasie wyjmujemy warzywa, odkładamy je do miski, a do wywaru wsypujemy odcedzoną soczewicę oraz resztę dość drobno pokrojonych marchewek. Gotujemy 15 minut.
Warzywa, które wyjęliśmy z garnka miksujemy blenderem z pomidorami na jednolitą masę. Doprawiamy papryką i pieprzem. Otrzymaną pulpę wlewamy do garnka i mieszamy. Gotujemy jeszcze około 10 minut.
Smacznego!